Julia Dawidowicz

Psycholożka, absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego ze specjalnościami psychologia kliniczna oraz psychologia dzieci i młodzieży, z przygotowaniem pedagogicznym. Pracuje psychoedukacyjnie i wspierająco z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi, w podejściu neuroafirmatywnym.

W swojej pracy korzysta m.in. z założeń ACT, Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, Dialogu Motywującego oraz Self-Reg. Ważne jest dla niej takie budowanie relacji, w którym osoba może lepiej rozumieć własne potrzeby, reakcje i granice, bez presji dopasowywania się do jednego „właściwego” sposobu funkcjonowania.

Doświadczenie w pracy z osobami znajdującymi się w kryzysie suicydalnym oraz doświadczającymi przemocy zdobywa w Ośrodku Interwencji Kryzysowej w Gdyni. Posiada uprawnienia diagnostyczne do pracy z narzędziami Stanford-Binet 5 oraz TOMAL-2, a także szkolenia z zakresu TUS I i II stopnia, Porozumienia bez Przemocy (NVC) oraz Dialogu Motywującego.

Szczególnie interesuje ją neuroróżnorodność, profil sensoryczny, interocepcja, relacje oraz mechanizmy związane z regulacją i kryzysem psychicznym. W pracy szkoleniowej stawia na rozumienie mechanizmu, a nie zapamiętywanie list objawów. Zależy jej na tym, żeby uczestnicy mogli przełożyć wiedzę na sposób patrzenia na konkretną sytuację i wiedzieli, kiedy podobnie wyglądające zachowania mogą wymagać zupełnie innego rodzaju wsparcia.

Ważnym obszarem jej pracy jest również ruch i sport jako element regulacji układu nerwowego. Łączy tu przygotowanie psychologiczne z własnym wieloletnim doświadczeniem sportowym — była zawodniczką żeglarstwa i rugby, a sport oraz aktywność fizyczna pozostają ważną częścią jej życia.

Szkolenia i warsztaty

Prowadzi szkolenia, warsztaty i zajęcia psychoedukacyjne szczególnie w obszarach:

  • neuroróżnorodność, spektrum autyzmu, ADHD i AuDHD — różnice w sposobie odbierania świata, przetwarzania informacji i funkcjonowania oraz ich znaczenie dla relacji i codziennego życia,

  • neuroafirmatywne podejście do spektrum autyzmu i ADHD — wspieranie bez budowania presji na maskowanie czy dopasowanie do większościowych sposobów funkcjonowania,

  • różnorodność obrazu spektrum autyzmu — m.in. różnice w prezentacji cech oraz zagadnienia związane z tzw. żeńskim i męskim fenotypem spektrum,

  • profil sensoryczny — rozumienie własnych reakcji sensorycznych i potrzeb oraz ich wpływu na zachowanie i codzienne funkcjonowanie,

  • interocepcja — rozpoznawanie sygnałów płynących z ciała i ich znaczenie dla samoświadomości oraz regulacji,

  • samokontrola a samoregulacja — różnice między powstrzymywaniem reakcji a rzeczywistym wspieraniem regulacji układu nerwowego,

  • relacje i komunikacja osób neuroróżnorodnych — dwustronne spojrzenie na komunikację oraz różne sposoby budowania kontaktu,

  • maskowanie społeczne — jego znaczenie, koszt oraz wpływ na funkcjonowanie i dobrostan osób w spektrum autyzmu i ADHD,

  • lęk u dzieci i młodzieży — mechanizm powstawania lęku, jego znaczenie oraz sposoby wspierania bez ograniczania się do rozpoznawania objawów,

  • obniżony nastrój, depresja i wypalenie autystyczne — różnicowanie sytuacji, które z zewnątrz mogą wyglądać podobnie, ale wymagają odmiennego rodzaju wsparcia,

  • rozpoznawanie kryzysu psychicznego — kryzysy sytuacyjne, rozwojowe, związane ze stratą oraz kryzysy suicydalne,

  • pierwsze wsparcie w kryzysie — rozpoznawanie sygnałów i bezpieczne reagowanie w sytuacji, gdy osoba doświadcza przeciążenia lub kryzysu,

  • meltdown i shutdown — rozumienie reakcji pojawiających się w sytuacji przekroczenia możliwości regulacyjnych osoby neuroróżnorodnej,

  • ruch i sport jako narzędzie regulacji — wykorzystanie aktywności fizycznej w perspektywie neuroafirmatywnej i Self-Reg,

  • neuroróżnorodność w sporcie — szkolenia dla klubów, obozów, instruktorów i osób prowadzących aktywność sportową z dziećmi i młodzieżą o zróżnicowanych potrzebach.