Aleksandra Kowalik
Dyrektorka Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej „Diagnoza i wsparcie” w Toruniu. Pedagożka, muzykoterapeutka, specjalistka wsparcia osób w spektrum autyzmu, Positive Consultant in Autistic Spectrum oraz psychoterapeutka Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej w trakcie kształcenia.
Przez 15 lat zawodowo związana była z Fundacją Prodeste, gdzie pełniła funkcję członkini Zarządu. Pracuje diagnostycznie, konsultacyjnie i szkoleniowo z dziećmi, osobami dorosłymi oraz rodzicami. Szczególne miejsce w jej pracy zajmuje wspieranie osób w spektrum autyzmu oraz osób z niepełnosprawnością intelektualną.
Specjalizuje się również w diagnozie dysleksji. W pracy diagnostycznej i konsultacyjnej koncentruje się na rozumieniu indywidualnego profilu funkcjonowania, mocnych stron, trudności oraz warunków, które mogą wspierać rozwój i codzienne funkcjonowanie danej osoby.
Jest współautorką książki „Spektrum autyzmu i Stosowana Analiza Potrzeb” oraz współtwórczynią koncepcji wspierania opartych na analizie potrzeb, relacji i szukaniu rozwiązań możliwych do zastosowania w codziennym życiu.
Ważnym obszarem jej pracy jest język, jakim opisujemy rozwój, zachowanie i trudności. Szuka sposobów mówienia o złożonych zagadnieniach w sposób prosty i zrozumiały, bez upraszczania człowieka do diagnozy czy pojedynczego zachowania.
W pracy szkoleniowej szczególnie ceni spotkania, w których uczestniczą osoby z różnych środowisk — specjaliści, nauczyciele i rodzice. Wzajemność w kontakcie i możliwość wymiany perspektyw traktuje jako ważny element budowania realnej sieci wsparcia.
Szkolenia i warsztaty
Prowadzi szkolenia, warsztaty i konsultacje szczególnie w obszarach:
spektrum autyzmu — rozumienie funkcjonowania, potrzeb i codziennych wyzwań osób w spektrum autyzmu,
ADHD, AuDHD — neuroróznorodność jako zjawisko, rozumienie funkcjonowania i róznic rozwojowych,
spektrum autyzmu i zachowanie jako komunikat — szukanie potrzeb, przyczyn i kontekstu stojących za zachowaniem,
diagnoza spektrum autyzmu — rozumienie procesu diagnostycznego i znaczenia diagnozy dla dalszego wsparcia,
diagnoza dysleksji — rozpoznawanie trudności i budowanie zaleceń wspierających funkcjonowanie edukacyjne,
niepełnosprawność intelektualna — rozumienie potencjału, potrzeb i możliwości osób o zróżnicowanym profilu rozwoju,
potrzeby jako punkt wyjścia do wsparcia — analiza potrzeb i ich związku z zachowaniem, relacją i dobrostanem,
relacja i komunikacja — budowanie kontaktu w sposób bezpieczny, czytelny i oparty na wzajemności,
dobrostan osób neuroróżnorodnych — rozpoznawanie przeciążenia i szukanie rozwiązań zmniejszających koszt codziennego funkcjonowania,
współpraca rodziców i specjalistów — łączenie perspektyw oraz budowanie spójnego systemu wsparcia,
psychoedukacja w obszarze neuroróżnorodności — przekładanie złożonej wiedzy na prosty i użyteczny język,
model BEAR — Bezpieczeństwo, Edukacja, Autonomia i Relacja oraz praktyczne sposoby organizowania wsparcia.